کـوچــه ی تنهـــــایـی

درویش کوچـــــــــه های تنهــــــــاییم ، کاسـه ی گـدایــی مـرا ، سکه ی نگـــاه تـو کـافـیــست...!

کـوچــه ی تنهـــــایـی

درویش کوچـــــــــه های تنهــــــــاییم ، کاسـه ی گـدایــی مـرا ، سکه ی نگـــاه تـو کـافـیــست...!

بگذار

تا درغـــــربت کـــــــــــوچه ام

کنارخـــــــطهای سیاه دفتـــــــــرم

به احترام قــــــــلب شـکستــــــه ام

بــــمیــــــــــرم ...!

************************
شعـــــــــر من کوچـــــــه پیچاپیچی است ؛

کوچــــــــــه باغیست که تنهـــــا یک شب !

تــــــــو از این کوچـــه گذشتی مغــــــــرور ؛

سـالهـــــــــا میـگـــــــــــــــــــــذرد ...

سالهـــــا در گـــــذر کوچـه نــــــــــگاه دیـوار!

دیده بـــــس رهگـــــــــذران را خامــــــــوش ...

دیده بـــــــــس رهگــــــذران را پــرشـــــــور ...

لیک ای رهگــــــــذر یک شبه ی " کـوچـه تـنـهـــایـــی " من

جـــــای پای تـــــو در این کوچــــــــــــه بجا مانده است...!


************************

چندیست ز یـــــــــــاران قدیمــــــــــــی خبری نیست
از آن همه خوبــــــــــی و محبت اثـــــــــــــری نیست

چشــــــــــمم به در و گـــــــــــــوش و دلــــم تنــــــگ
در "کوچــــــــــــه ی تنهایی " من رهگـــــــذری نیست ... !

**********************

در کودکـــــــــــــی خوانــده بودیــــــــم ” آن مــــــــــــرد دربـــــــــاران آمــــــــــد”؛
غافــــــــــــــل ازاینــــــــــــکه تـا آن مــــــــــــــــــرد نیایـــد، بـــــــاران نمـــــی بارد ...!

بایگانی

دلتـنــــــــگی . . .

يكشنبه, ۷ اسفند ۱۳۹۰، ۰۸:۳۱ ق.ظ

http://d3mha.com/wp-content/uploads/long-distance-love.jpg


چه دلتنگم ، چه دلتنگم ، چه دلتنگ

چه دنیایی ، پر از آشوب و نیرنگ

 

دلم پر درد گشته و پاره پاره
به سینه دارم آه و نیست چاره

 

چرا؟ جام محبت گشته خالی
به جایش مانده یک جنگ پوشالی

 

تمام فکر‌ها سرشار نفرت
گرفته جای آن ، ترس و وحشت

 

نگاهی پر ز حسرت بر گذشته
به چشم اشک و به دل غمها نشسته

 

چرا رفت آن صفای شادی ما
چرا گم شد صدای خنده ی ما

 

کجا رفت و چه شد آن زندگانی
چه بی رنگ گشته آن مهربانی

 

همه امیدها خشکید و پژ مرد
گل آن خنده‌ها بر روی لب مرد

 

به خود گویم که پایان گیرد این غم
شود شادی زیاد و غصه‌ها کم


"  نرگس میر صدرالدینی "

******************************************************************

زندگی درک همین اکنون است .

زندگی شوق رسیدن به همان فردایی است که نخواهد آمد .

تو نه در دیروزی

و نه در فردایی

ظرف امروز پر از بودن توست

شاید این خنده که امروز دریغش کردی آخرین فرصت همراهی با امید است...

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۰/۱۲/۰۷
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

نظرات  (۱)

هزار کلمه برجای
خالی ات ریختم
اما پرنشد....
به گمانم از جنس بی
نهایتی........!

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی