کـوچــه ی تنهـــــایـی

درویش کوچـــــــــه های تنهــــــــاییم ، کاسـه ی گـدایــی مـرا ، سکه ی نگـــاه تـو کـافـیــست...!

کـوچــه ی تنهـــــایـی

درویش کوچـــــــــه های تنهــــــــاییم ، کاسـه ی گـدایــی مـرا ، سکه ی نگـــاه تـو کـافـیــست...!

بگذار

تا درغـــــربت کـــــــــــوچه ام

کنارخـــــــطهای سیاه دفتـــــــــرم

به احترام قــــــــلب شـکستــــــه ام

بــــمیــــــــــرم ...!

************************
شعـــــــــر من کوچـــــــه پیچاپیچی است ؛

کوچــــــــــه باغیست که تنهـــــا یک شب !

تــــــــو از این کوچـــه گذشتی مغــــــــرور ؛

سـالهـــــــــا میـگـــــــــــــــــــــذرد ...

سالهـــــا در گـــــذر کوچـه نــــــــــگاه دیـوار!

دیده بـــــس رهگـــــــــذران را خامــــــــوش ...

دیده بـــــــــس رهگــــــذران را پــرشـــــــور ...

لیک ای رهگــــــــذر یک شبه ی " کـوچـه تـنـهـــایـــی " من

جـــــای پای تـــــو در این کوچــــــــــــه بجا مانده است...!


************************

چندیست ز یـــــــــــاران قدیمــــــــــــی خبری نیست
از آن همه خوبــــــــــی و محبت اثـــــــــــــری نیست

چشــــــــــمم به در و گـــــــــــــوش و دلــــم تنــــــگ
در "کوچــــــــــــه ی تنهایی " من رهگـــــــذری نیست ... !

**********************

در کودکـــــــــــــی خوانــده بودیــــــــم ” آن مــــــــــــرد دربـــــــــاران آمــــــــــد”؛
غافــــــــــــــل ازاینــــــــــــکه تـا آن مــــــــــــــــــرد نیایـــد، بـــــــاران نمـــــی بارد ...!

بایگانی

با دلی پُر می نویسم ...!

دوشنبه, ۲۶ آبان ۱۳۹۳، ۰۹:۱۹ ب.ظ

با دلی پر ، با دلی پر، بی تأمل می نویسم
از تظاهر از تسامح ،از تساهل می نویسم

می نویسم عاشقم تو برگی از فصل بهاری
راویِ فصل بهار ، از نای بلبل می نویسم

می نویسم دوستت دارم تویی مضمون نابم
من غزلها را برایت با تسلسل می نویسم

وقتی از رفتن،نبودن،از تزلزل می نویسی
من برایت بیتهایی از تمایل می نویسم

عاقبت روزی کنارم می نشینی با گلایل
روی سنگ سرد،ازعشق تو از گل می نویسم

سطر آخر جای نامت می گذارم نقطه ، اما
من برایت از توکل از تحمل می نویسم

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۰۸/۲۶
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

نظرات  (۲)

۲۸ آبان ۹۳ ، ۰۸:۲۵ کوچه های باران خورده

دربغض نسیم وخنکای صبح شمال

در دفترغنچه های پراز طراوت باران

وباد های موسمی عاشق

نشسته وگیسوانش را می بافد

در مسیر باد نایست دیوانه می شوم .

۰۱ آذر ۹۳ ، ۱۲:۴۳ دوست و آشنای رفتنی شما
واقعیت این است که هر کسی آزرده ات خواهد کرد ؛ فقط باید کسانی را پیدا کنی که ارزشِ تحمل رنج را داشته باشند

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی