کـوچــه ی تنهـــــایـی

درویش کوچـــــــــه های تنهــــــــاییم ، کاسـه ی گـدایــی مـرا ، سکه ی نگـــاه تـو کـافـیــست...!

کـوچــه ی تنهـــــایـی

درویش کوچـــــــــه های تنهــــــــاییم ، کاسـه ی گـدایــی مـرا ، سکه ی نگـــاه تـو کـافـیــست...!

بگذار

تا درغـــــربت کـــــــــــوچه ام

کنارخـــــــطهای سیاه دفتـــــــــرم

به احترام قــــــــلب شـکستــــــه ام

بــــمیــــــــــرم ...!

************************
شعـــــــــر من کوچـــــــه پیچاپیچی است ؛

کوچــــــــــه باغیست که تنهـــــا یک شب !

تــــــــو از این کوچـــه گذشتی مغــــــــرور ؛

سـالهـــــــــا میـگـــــــــــــــــــــذرد ...

سالهـــــا در گـــــذر کوچـه نــــــــــگاه دیـوار!

دیده بـــــس رهگـــــــــذران را خامــــــــوش ...

دیده بـــــــــس رهگــــــذران را پــرشـــــــور ...

لیک ای رهگــــــــذر یک شبه ی " کـوچـه تـنـهـــایـــی " من

جـــــای پای تـــــو در این کوچــــــــــــه بجا مانده است...!


************************

چندیست ز یـــــــــــاران قدیمــــــــــــی خبری نیست
از آن همه خوبــــــــــی و محبت اثـــــــــــــری نیست

چشــــــــــمم به در و گـــــــــــــوش و دلــــم تنــــــگ
در "کوچــــــــــــه ی تنهایی " من رهگـــــــذری نیست ... !

**********************

در کودکـــــــــــــی خوانــده بودیــــــــم ” آن مــــــــــــرد دربـــــــــاران آمــــــــــد”؛
غافــــــــــــــل ازاینــــــــــــکه تـا آن مــــــــــــــــــرد نیایـــد، بـــــــاران نمـــــی بارد ...!

بایگانی

۱۰ مطلب در مرداد ۱۳۹۳ ثبت شده است

 

1397069654143471_large.jpg

 

تیک تیک ساعت

دراین روزهای تابستانی

به رخ میکشد تنهایی و سوختن زمان را

و من هنوز امیدوار و منتظر

که شاید پاشنه خوشبختی

روزی سمت من بچرخد

امـــا ...

طاقت میخواهد طاقت

میفهمی؟...!

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ مرداد ۹۳ ، ۱۸:۱۰
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

http://sangariha.com/i/attachments/1/1405806096625129_large.jpg

 

سُبحه بر کـَف ...

 

توبــه بـر لب ...

 

دل پـُر از شـوق ِ گـُنـــــــاه ...

 

معصیت را خنــده می آیـد ز استغـفــــار مـن ...!

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۳ مرداد ۹۳ ، ۰۸:۲۹
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
http://sangariha.com/i/attachments/1/1392061854159256_large.jpg

دلم گرفته خدایا؟

 

تو دلگشایی کن

 

من آمدم به امیدت

 

تو هم خدایی کن ...!

 

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ مرداد ۹۳ ، ۱۹:۳۰
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

http://sangariha.com/i/attachments/1/1404068032590921_large.png

 

تنها که باشم...

 

پیش از آنکه دلتنگت شوم ؛



نداشتنت،

 

در بغضم می شکند... !

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ مرداد ۹۳ ، ۱۴:۴۰
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

 

c85a7ec52418d849c4f64534aa9030b3-425.jpg

از سخن چینان شنیدم آشنایت نیستم


خاطراتت را بیاور تا بگویم کیستم

 


سیلیِ هم صحبتی از موج خوردن سخت نیست


صخره ام... هر قدر بی مهری کُنی می ایستم

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ مرداد ۹۳ ، ۱۹:۳۰
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
https://fbcdn-sphotos-b-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/t1/1383773_10200883239917136_1691004808_n.jpg
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ مرداد ۹۳ ، ۱۴:۴۰
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

 

آهنگری بود که پس از گذران جوانی پر شر و شور،

تصمیم گرفت روحش را وقف خدا کند.

سالها با علاقه کار کرد، اما با تمام پرهیزگاری،

در زندگیش چیزی درست به نظر نمی آمد،

حتی مشکلاتش مدام بیشتر می شد!

روزی دوستی به دیدنش آمده بود

پس از اطلاع از وضعیت دشوارش به او گفت:

“واقعا عجیب است!

درست بعد از اینکه تصمیم گرفتی مرد خدا ترسی بشوی،

زندگیت بدتر شده. نمی خواهم ایمانت را تضعیف کنم

اما با وجود تمام تلاشهایت در مسیر روحانی، هیچ چیز بهتر نشده!”

آهنگر بلافاصله پاسخ نداد.

او هم بارها همین فکر را کرده بودو نمی فهمید چه بر سر زندگیش آمده است!

اما نمی خواست سؤال دوستش را بدون پاسخ بگذارد،

کمی فکر کرد و ناگهان پاسخی را که می خواست یافت.

این پاسخ آهنگر بود:

در این کارگاه، فولاد خام برایم می آورند که باید از آن شمشیر بسازم.

میدانی چه طور این کار را میکنم؟

اول فولاد را به اندازه جهنم حرارت میدهم تا سرخ شود.

بعد با بی رحمی، سنگین ترین پتک را بر میدارم و پشت سر هم به آن ضربه میزنم

تا اینکه فولاد شکلی را بگیرد که میخواهم.

بعد آن را در ظرف آب سرد فرو میکنم،

بطوریکه تمام این کارگاه را بخار فرا می گیرد.

فولاد به خاطر این تغییر ناگهانی دما، ناله میکند و رنج می برد.

یک بار کافی نیست، باید این کار را آن قدر تکرار کنم تا به شمشیر مورد نظرم دست بیابم…

آهنگر لحظه ای سکوت کرد. سپس ادامه داد:

گاهی فولاد نمی تواند تاب این عملیات را بیاورد.

حرارت، ضربات پتک و آب سرد باعث ترک خوردنش میشود.

میدانم که از این فولاد هرگز شمشیر مناسبی در نخواهد آمد لذا آن را کنار می گذارم.

آهنگر باز مکث کرد و بعد ادامه داد:

می دانم که خدا دارد مرا در آتش رنج فرو می برد.

ضربات پتکی را که بر زندگی من وارد کرده پذیرفته ام

و گاهی به شدت احساس سرما میکنم،

انگار فولادی باشم که از آب دیده شدن رنج می برد.

اما تنها چیزی که می خواهم این است:

“خدای من، از کارت دست نکش، تا شکلی که تو میخواهی، به خود بگیرم…
با هر روشی که می پسندی، ادامه بده،هر مدت که لازم است، ادامه بده…

اما هرگز مرا به میان فولادهای بی فایده پرتاب نکن ...!”

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ مرداد ۹۳ ، ۱۰:۱۱
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

خدا حافظ ای محفل وصف یار ...


خداحافظ ای ماه پروردگار ...


خدا حافظ ای سر به سر شور و حال ...


خدا حافظ ای لحظه های وصال ...!

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۶ مرداد ۹۳ ، ۱۰:۱۰
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ