کـوچــه ی تنهـــــایـی

درویش کوچـــــــــه های تنهــــــــاییم ، کاسـه ی گـدایــی مـرا ، سکه ی نگـــاه تـو کـافـیــست...!

کـوچــه ی تنهـــــایـی

درویش کوچـــــــــه های تنهــــــــاییم ، کاسـه ی گـدایــی مـرا ، سکه ی نگـــاه تـو کـافـیــست...!

بگذار

تا درغـــــربت کـــــــــــوچه ام

کنارخـــــــطهای سیاه دفتـــــــــرم

به احترام قــــــــلب شـکستــــــه ام

بــــمیــــــــــرم ...!

************************
شعـــــــــر من کوچـــــــه پیچاپیچی است ؛

کوچــــــــــه باغیست که تنهـــــا یک شب !

تــــــــو از این کوچـــه گذشتی مغــــــــرور ؛

سـالهـــــــــا میـگـــــــــــــــــــــذرد ...

سالهـــــا در گـــــذر کوچـه نــــــــــگاه دیـوار!

دیده بـــــس رهگـــــــــذران را خامــــــــوش ...

دیده بـــــــــس رهگــــــذران را پــرشـــــــور ...

لیک ای رهگــــــــذر یک شبه ی " کـوچـه تـنـهـــایـــی " من

جـــــای پای تـــــو در این کوچــــــــــــه بجا مانده است...!


************************

چندیست ز یـــــــــــاران قدیمــــــــــــی خبری نیست
از آن همه خوبــــــــــی و محبت اثـــــــــــــری نیست

چشــــــــــمم به در و گـــــــــــــوش و دلــــم تنــــــگ
در "کوچــــــــــــه ی تنهایی " من رهگـــــــذری نیست ... !

**********************

در کودکـــــــــــــی خوانــده بودیــــــــم ” آن مــــــــــــرد دربـــــــــاران آمــــــــــد”؛
غافــــــــــــــل ازاینــــــــــــکه تـا آن مــــــــــــــــــرد نیایـــد، بـــــــاران نمـــــی بارد ...!

بایگانی

!

شنبه, ۷ بهمن ۱۳۹۶، ۰۶:۲۲ ب.ظ


ناتوان گذشته ام ز کوچه ها، نیمه جان رسیده ام به نیمه راه،

چون کلاغ خسته ای ـ در این غروب ــ می برم به آِشیان خود پناه! 

در گریز ازین زمان بی گذشت، در فغان، از این ملال بی زوال،

رانده از بهشت عشق و آرزو، مانده ام همه غم و همه خیال. 

سر نهاده چون اسیر خسته جان، در کمند روزگار بدسرشت.

رو نهفته چون ستارگان کور، در غبار کهکشان سرنوشت. 

می روم ز دیده ها نهان شوم. می روم که گریه در نهان کنم

 یا مرا جدایی تو می کشد، یا ترا دوباره مهربان کنم!

این زمان نشسته بی تو با خدا، آنکه با تو بود و با خدا نبود

 می کند هوای گریه های تلخ، آن که خنده از لبش جدا نبود! 

بی تو من کجا روم؟ کجا روم؟ هستی من از تو مانده یادگار،

من به پای خود به دامت آمدم؛ من مگر ز دست خود کنم فرار! 

تا لبم، دگرنفس نمی رسد، ناله ام به گوش کس نمی رسد،

 می رسی به کام دل که بشنوی: ناله ای ازین قفس نمی رسد...! 

 

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۶/۱۱/۰۷
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ banoo Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

نظرات  (۱)

۰۷ بهمن ۹۶ ، ۲۱:۲۰ نوید شریفی
:(

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی